Column: Verzadigd

We communiceren ons suf vandaag de dag. De tijden van het sturen van een brief of fax lijken in een ver verleden te liggen. We mailen, blackberryen, i-padden, we volgen nieuwssites, ontvangen e-nieuwsbrieven, kranten en vaktijdschriften en TV en radio voorzien ons van een eindeloze stroom berichten.

Lang niet alles is correct of relevant. Media gaat het om snelheid; iedereen wil de eerste zijn in de ratrace om het nieuws of het zetten van een punt op de maatschappelijke agenda.

Iedereen zendt zijn boodschappen met een doel: om mensen iets te laten doen of iets te laten laten. Om op te vallen tussen al dat communicatiegeweld is blijkbaar veel geoorloofd. Halve waarheden, onjuiste feiten, emotionele en schokkende beelden doen het goed. We worden blijkbaar pas wakker als het afwijkt van het normale patroon.
Dat de gemiddelde berichten de diepgang van een platbodem hebben, lijkt noch voor de zender van de boodschap noch voor de ontvanger een probleem te zijn. ‘Sex sells’ wordt gezegd. Ik voeg daar emotie, leed en sensatie aan toe. Alles wat afwijkt van het reguliere, krijgt aandacht. Liefst in heftige beelden en nog heftiger geluid. Of het nu gaat om een natuurramp of een dier dat in de knel zit. Het moet hevig en afwijkend zijn. Anders registreert ons informatieverzadigde hoofd het niet of nauwelijks.

Toch wordt langzaam duidelijk dat we verzadigd raken. Niet alleen door de hoeveelheid informatie, maar ook door het dwingende karakter ervan. We moeten dit, we mogen dat niet, alles is een risico en we moeten ons overal op voorbereiden. Veel signalen en boodschappen zijn tegenstrijdig. Zelfs wetenschappers tuimelen over elkaar heen. De stelligheid van vroeger wordt langzaam weer een actuele, voorzichtige aanname.
Een mooi voorbeeld is het effect van (on)verzadigd vet op de menselijke gezondheid. Eerder was dat nauwelijks punt van discussie en kreeg dierlijk vet geen beste pers. Nu zien we dat wetenschappers daarbij zelf vraagtekens plaatsen en op eerdere aannames durven terug te komen. Dat zijn waardevolle signalen, want de wetenschap draagt een grote verantwoordelijkheid voor objectieve informatie en weergave van feiten.

De informatieverzadiging zien we langzaamaan overal zichtbaar worden. We kunnen immers niet alles opnemen. We stromen eenvoudig over. Dus doseren we. Welke informatie past wel en welke niet en wat willen we weten om ons lekker, goed en gelukkig te voelen. Dat is voor iedereen verschillend. Bij voeding varieert dat van een kiloknallende gehaktbal tot een vleesvervangende vegaburger.
Maar één ding staat vast. Mensen kunnen niet zonder eiwitten. Vlees is eiwit en vlees verzadigt. Lekkerder en beter dan welk product ook. Dat is een verdedigbare positie.
Dat betekent niet dat we achterover kunnen leunen en niet meer hoeven communiceren. We moeten mee (willen) blijven draaien in de communicatiecarrousel rond en over ons product. Met de juiste boodschappen en tot in lengte van dagen. Wat dat betreft, kunnen en mogen we niet verzadigd raken.

Moeilijk zal het niet zijn: steeds blijven praten, bloggen, i-padden of mailen over een mooi en lekker product.

Marc van der Lee is Director Communications van VION N.V.
marc@meat-co.nl