Column: Dubbele agenda

In een mailbericht van het ministerie van LNV las ik vorig jaar voor het eerst dat ontdooid pluimveevlees niet meer als vers vlees aan consumenten mag worden verkocht. De ministeriële persdienst heeft een foutje gemaakt, dacht ik toen. Ik meende hen te moeten wijzen op deze omissie, maar bleek abuis.
De wijziging van de handelsnormen van pluimveevlees eerder dat jaar was mij volstrekt ontgaan en tot mijn stomme verbazing bleek de pluimveeverwerkende industrie zich er helemaal in te kunnen vinden. Volgens een Brusselse parlementsmeerderheid en de pluimveesector verwachten consumenten niet dat vers pluimveevlees eerst bevroren is geweest.

Bij rund- en varkensvlees ligt dat blijkbaar heel anders. Het applaus van de kuikensector verbaast me des te meer, omdat ze het er zelf niet gemakkelijker door heeft gekregen. Als het vlees voor opslag de vriescel ingaat, mag het immers niet meer ontdooid aan de consument worden aangeboden en moet het een andere bestemming krijgen. Mij lijkt dat bevroren of ontdooid pluimveevlees in de regel dan minder opbrengt.
Buiten elke discussie staat dat de pluimveesector zich de afgelopen jaren voorbeeldig manifesteert als het gaat om people, planet en profit, maar ik geloof niet dat consumenten zich echt druk maken over het al dan niet bevroren zijn geweest van hun kipfilet of drumstick.

West-Europa is een uitgesproken versmarkt en de houdbaarheid van vers pluimveevlees is beperkt. Als het vlees niet bevroren mag zijn geweest, is kip die je van ver haalt vers dus niet altijd lekkerder.
De Europese kipverwerkers hebben het begrip ‘level playing field’ praktisch tot lijfspreuk verheven. Wie durft hen in dit geval dan van een dubbele agenda te beschuldigen?

wim@meat-co.nl