Huftercoëfficiënt voor vleeseters

Het is mijn gewoonte om ’s avonds laat nog even naar Teletekst te kijken. Mijn vrouw vermaant me dan soms met de waarschuwing dat dit mijn nachtrust zal schaden. Helemaal ongelijk heeft ze natuurlijk niet. Maar daarover niet verder, want soms zijn er berichten die ons vermaken, omdat ze grappig zijn of gewoon gek. Zoals een bericht dat afgelopen jaar op de buis kwam. In alle ernst had een hoogleraar beweerd dat mensen die aan vlees denken hufteriger zijn dan mensen die dat niet doen. Let wel: je hoeft niet eens vlees te eten; het is al voldoende om er aan te denken.Sommige lezers van dit blad zullen zich misschien de dame herinneren die een aantal hoogleraren zover wist te krijgen een manifest te tekenen tegen de intensieve veehouderij. Het ging daarbij meer om hun titel dan hun deskundigheid op dit probleemgebied.
Het Teletekstbericht luidde als volgt:‘
Professor Roos Vonk van de Radboud Universiteit in Nijmegen is door het bestuur berispt. Ze heeft onzorgvuldig gehandeld rond een onderzoek naar de psychologische effecten van vlees eten.Vonk werkte samen met Diederik Stapel, die wegens het vervalsen van data als hoogleraar is ontslagen. De universiteit benadrukt dat Vonk niet fraudeerde. Ze trok wel voorbarige conclusies uit data die ze die ze niet zelf had verzameld of had gecontroleerd.Eén van die conclusies was dat mensen die denken aan vlees hufteriger zijn dan anderen. Vonk had kritischer moeten zijn, aldus de Radboud Universiteit.’ 
Natuurlijk ben ook ik verontwaardigd als de reputatie van docenten te grabbel wordt gegooid. Zij moeten immers niet alleen de waarheid vertellen, maar ook geen kletspraat ophangen. Men mag verwachten dat het één van de taken van onderzoekers is dat zij alles doen om te zorgen dat informatie die ze verschaffen betrouwbaar is. Zeker ook in het licht van hun onderwijstaak, die ik zelf gedurende vele jaren heb mogen vervullen. Het is weer enkele jaren geleden dat in Melle, een voorstadje van Gent waar nu de pilotfabriek van Flanders’FOOD is gevestigd, een symposium werd georganiseerd over vlees en vleesproducten. Onder de vele sprekers waren verscheidene experts uit diverse Europese landen. Allerlei eigenschappen van vlees en vleesproducten werden daar besproken.
De goede, maar uitdrukkelijk ook de minder gewenste. Je kunt het zo vreemd niet bedenken of het kwam aan de orde. Nee, toch niet. De hufterigheid van vleeseters kwam niet aan de orde en ik heb daar ook geen hufters gezien.Ik heb over dat symposium een artikeltje geschreven voor dit blad. In mijn archief moet nog ergens een map aanwezig zijn met de informatie van deze dag. Je weet immers maar nooit of die nog eens van pas komt. Natuurlijk.

Het gehalte aan hufters in onze samenleving is een boeiend onderwerp, waarover bij de onderzoekgroep van Roos Vonk misschien een interessant proefschrift kan worden geschreven. Van daaruit zal vast en zeker een huftercoëfficiënt worden geïntroduceerd en definitief worden vastgelegd. Vooral als van hieruit kan worden gewaarschuwd tegen vlees en vleeswaren. De Nijmeegse hoogleraar zal het nu wel zonder de hulp van Stapel moeten doen. Die zal geen zin meer hebben om onderzoek te doen. Zelfs niet officieus. Laat staan dubieus.

Prof. dr. Ad Ruiter